 Het einde van het jaar is weer bijna nabij. De eindejaarspresentjes worden weer rond gestuurd. De één nog mooier dan de ander. Maar ook veel kerstkaarten dit jaar. Veel bedrijven snappen helemaal hoe je de media in moet pakken, en daar wordt ik wel vrolijk van.
Ook dit jaar hebben we diverse mogelijkheden bekeken wat we nou doen met Radio.NL. Het is een leuke hobby, maar het kost enorm veel tijd om het te maken en bij te houden. Diverse gesprekken gehad met leuke partijen, maar ik ben er nog niet uit. Stoppen, afbouwen, omgooien, samenwerken, uitbreiden, verhuren of verkopen. Maar dat heb ik al diverse keren afgewezen, geld is ook niet alles, en voor een prikkie doe ik het ook niet in de verkoop. Het is veel leuker om dan samen iets te doen. Dus van alles is mogelijk. Momenteel zijn we weer aan het praten over een samenwerking met een leuke partij, en wellicht gaat dat nog heel leuk worden.
Twee maanden geleden eindelijk een nieuwe site online gezet. Heeft even geduurd, maar er was ook geen haast bij. Moet zeggen dat hij veel beter is dan de oude. Maar hij is nog niet af. Er komt nog één grote verandering aan, die heeeel veel impact zal hebben voor de bezoeker. Maar dat merken ze vanzelf wel.
Wat me ook nu aan het einde van het jaar altijd opvalt, is de lading met persberichten die wordt verstuurd. Iedereen wil heel graag in de media verschijnen. Maar alleen positief natuurlijk. Ook veel organisaties, waarvan ik het bestaan niet eens wist, sturen ineens persberichten. (Ze denken heel vaak dat Radio.NL een smartlappenzender is) Het probleem van veel organisaties is, dat ze niet eens weten wat een persbericht aan inhoud moet hebben. Daarom is er een kleine formule: 5W+H ( wie wat waar wanneer waarom en hoe). Toch presenteren organisaties de vreemdste verhalen rond te sturen. En dan moet je niet eens kijken hoe ze geschreven zijn. Vaak is het de moeite niet waard om jezelf erin te verdiepen, alleen al omdat het te veel tijd kost.
Als een persvoorlichter al geen goed verhaal kan schrijven, waarom zou de media het dan wel voor ze doen. En mijn mening wordt een week later bevestigd als ik terug kijk hoeveel andere media er wel iets over geschreven hebben. Sommige organisaties worden zelfs boos als er niets over ze geschreven wordt, of ze blijven maar aandringen. Daar wordt ik persoonlijk in ieder geval niet door beïnvloed. Als het nieuwswaarde heeft, dan is het nieuws, als de lezer het interessant kan vinden is het nieuws. Maar schrijven voor media bureaus en adverteerders is niet interessant. En dat hopen veel organisaties wel. Dan besteed ik mijn tijd liever in andere dingen. Maar er zijn ook organisaties die steeds minder aandacht geven aan de media. Dat blijf ik raar vinden. free publicity is toch gratis?
Opvallend de laatste weken is Veronica, die wilde voor tientallen miljoenen een krant overnemen. In deze tijd kan ik dat nog steeds niet begrijpen. Er zijn wel betere projecten te verzinnen die veel goedkoper zijn. 70 miljoen vind ik erg veel.
En dan was er ook nog de Buma, maanden lang heb ik dit jaar geprobeerd er achter te komen wat embedded streamen nou moet kosten. En toen ze eindelijk een bedrag noemde, was het gebeurd. De complete media begon ook te snappen dat het absurd is hoe de Buma te werk gaat.
Ik kan me nog goed herinneren toen ik een hoge pief aan de telefoon had van de Buma. Ik vroeg; "Wanneer moet de regeling in gaan, per 1 jan of nu of (achteraf) sinds begin dit jaar". En het antwoord was; "Ehhee, wat is het beste, ehhee, tja, ehhee, vanaf 1 jan begin dit jaar lijkt me goed." Kortom, er was niet eens over nagedacht. De regels werden gewoon in het telefoon gesprek met mij bepaald. Ik zou best bij de Buma willen werken, veel hoef je daar niet te doen denk ik.
Wat me ook opviel dat er dit jaar weer weinig gebeurde bij de lokale omroepen, ze roepen vaak dat ze slecht te ontvangen zijn, maar er wordt niet veel aan gedaan. De Olon is nog steeds geen sterke partij. Ze doen wel iets, maar nog steeds niet erg veel. Wat denk je dat er gebeurd als Minister Plasterk (Media) veel vaker geconfronteerd wordt met berichten over die omroepen door brieven en veel berichten in de media. Dat moet de Olon toch kunnen regelen? Waarschijnlijk is dat veel te moeilijk voor ze.
En dan die soap bij Decibel, die nog steeds niet is afgelopen. Iedereen vraagt me elke keer hoe het ervoor staat, maar dan zeg ik niets. Je leest het wel, want ik weet soms veel te veel. Een paar maanden geleden was het bijna zover dat Decibel uit de lucht zou gaan. Maar dat is gelukkig nog goed gekomen. Ik mag hopen dat beide partijen het voor de rechter uitvechten, want anders kan het wel eens heel raar lopen.
Hoe zou het trouwens met de DAB gaan verlopen, het blijft allemaal een beetje vaag. In de komende drie maanden komt er veel meer duidelijkheid. Dan wordt ook duidelijk wie de oude Arrow frequenties gaat krijgen. Vreemd vindt ik het wel dat wij Nederlanders het zomaar pikken dat Arrow de zooi laat klappen, en (bijna) geen geld betaald voor de frequenties. Dat was toch publiek geld. Miljoenen zijn er nu weg, en dat moet de belastingbetaler nu maar ophoesten. En toch blijft men luisteren naar Arrow.
Dit jaar heb ik ook een enorme fout gemaakt. Een persbericht met embargo is een persbericht met het verzoek aan journalisten om gegevens uit het bericht niet te publiceren vóór een bepaald tijdstip. En wat deed ik, ik zette heb bericht online, zag wel veel vouten in het verhaal staan, datums klopte niet, maar nog viel het balletje niet. Nadat het online stond ging binnen 10 minuten de telefoon, of ik het het meteen wilde verwijderen. Ik heb gewoon liggen slapen.
Wat natuurlijk weer veel te horen en te zien is, zijn de eindejaarslijstjes. Altijd leuk om terug te kijken in het afgelopen jaar. Afgelopen week begon 3FM aan de week van Serious Request. Ik moet zeggen, dat ik niet veel geluisterd heb. Maar vandaag is hij er weer, de Top 200, ik ga zeker luisteren. Daar lullen ze niet zoveel door de muziek heen, en laten ze de platen ook uitdraaien.
Tot zo ver een korte impressie van 2009 op een saaie 1ste kerstdag Iedereen alvast de beste wensen en een gelukkig 2010 |